ZAPRASZAMY NA KONFERENCJĘ ------> zobacz szczegóły >>

Witamy na naszej stronie internetowej

Teoria przywiązania według J. Bowlby'ego

Termin przywiązanie został wprowadzony przez Johna Bolwby'ego wraz z nową etologiczno- ewolucyjną koncepcją rozwoju osobowości. Po raz pierwszy ogłoszoną w 1958 roku na XXI Międzynarodowym Kongresie Psychoanalizy. Przywiązanie oznacza specyficzną, wybiórczą więź uczuciową między ludźmi opartą na dwustronnej aktywności. Aktywność ta rozumiana jest jako samoregulujący się układ, który posiada własną, specyficzną strukturę neurofizjologiczną. Więź jest faktem obserwowalnym, wrodzonym o znaczeniu zupełnie podstawowym, a charakteryzuje się trwałą tendencją pierwotną do szukania związku z kimś innym.

Schaffer napisał, że jest to system reakcji wrodzonych, zaprogramowanych genetycznie, których aktywacja przebiega podczas okresów krytycznych. System tych reakcji wpływa na regulację naszych zachowań afektywnych i odgrywa zasadniczą rolę w utrzymywaniu równowagii emocjonalnej. Tym samym więź stanowi bazę dla naszego całego rozwoju.

Znaczenie przywiązania

Biologiczne - ochrona przed niebezpieczeństwem, zaspokojenie pokarmu, zapewnienie przeżycia.

   
                                 

Emocjonalne - regulacja afektu, uzyskiwanie zdolności do samouspokajania a w efekcie zapewnienie równowagi emocjonalnej

 

Poznawcze - uczenie się siebie i innych, twórcze eksplorowanie otoczenie



       

Społeczne - nabywanie kompetencji społecznych, interpersonalnych, zdolność do budowania więzi z innymi 
w określonym stylu 

 Dzięki więzi jaką tworzymy z bazowym opiekunem kształtujemy
w sobie pierwotną postawę ufności wobec świata i innych ludzi. Właśnie to jest podstawą nadziei....

Zasadnicze znaczenie dla tworzenia się więzi ma z jednej strony wyposażenie dziecka w takie wrodzone mechanizmy jak: płacz, ssanie, odruch przywierania czy zdolność skupiania wzroku na twarzy ludzkiej i przedmiotach, a zdrugiej strony odpowiedzi jakie dziecko dostaje z otoczenia. Dziecko musi otrzymywać odpowiedź od swojego opiekuna na sygnały jakie wysyła. Aby odpowiedź ta była jakościowo dobra opiekun musi być uważny i adekwatny dla dziecka. Zatem dla rozwoju przywiązania kluczową jest jakość relacji dziecko - opiekun.